آلژینات

آلژینات‌، یک بیوپلیمر تولیدشده از منابع تجدیدپذیر می‌باشد که در زمینه‌های تخصصی و علمی ازجمله دندان‌پزشکی، دندان‌سازی و صنایع کاربردی، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. مواد مبتنی بر بیوپلیمرها به‌دلیل قابلیت تخریب و تجزی‌ پذیری توسط عوامل محیطی در طبیعت، به عنوان جایگزین مناسبی برای مواد غیر تخریب‌پذیر سنتی مانند پلاستیک شناخته می‌شوند.

امروزه بیوپلیمرها توجه ویژه ای را به خود جلب کرده اند؛ چرا که علوم مواد آزمایشگاهی، زیست‌شناسی و فناوری‌نانو را تجمیع و رابطه‌ای جذاب میان آن‌ها تشکیل می‌دهند.

تکنولوژی بر پایه‌ی بیوپلیمرها، ارزان قیمت بوده و تکنیک تولید آن‌ها بسیار ساده است.

ترکیب پلیمرها با مواد نانوکربن برای تهیه‌ی حسگرهای شیمیایی به‌دلیل سازگاری عالی با محیط زیست، حساسیت و دقت بالا، زمینه های زیادی را برای تحقیق و پژوهش باز می‌کند.

یکی از این مواد بیوپلیمری، آلژینات (Alginate acid) نامیده می‌شود که از ترکیب موجود در دیواره‌ی سلولی جلبک‌های قهوه‌ای موجود در سواحل سردسیر و در فاصله میان جزر و مد دریا دیده به‌وجود می‌آید.
جلبک دریایی در سطح بین‌المللی جهت فراوری آلژینات سدیم خام برداشت می‌‌شود.
بسته به نوع جلبک دریایی، ساختارهای مختلف شیمیایی را می‌توان در هر گیاهی پیدا و استخراج نمود.
اسید آلژنیک برای اولین بار توسط استنفورد در سال 1881 کشف شد و اولین اختراع ثبت شده در مورد گرفتن آلژینات از جلبک‌ها در سال 1930 منتشر گردید.

به طور معمول به دلیل دقت در قالبگیری مخصوصا قالبگیری در پروتز کامل، این کار در دو مرحله و با مواد و روش‌های مختلف انجام میشه. یکی از موادی که نتیجه مطلوبی رو به دنبال داره آلژیناته